Цели 4 години биле заробени во подрум 3 метри под земја: Таму се породиле, а еве како успеале да побегнат

Во оваа статија ви пренесуваме една многу интересна приказна за две пријателки кои доживеале многу тешка судбина откако биле киднапирани. Русинките Екатерина и Елена беа две неразделни пријателки кои не знаеја дека на 30 септември 2000 година, кога ќе тргнат да го прослават празникот на мачениците на љубовта, верата и надежта, судбината ќе им подготви неверојатна ситуација која суштински ќе им го промени животот.

Со други зборови, на своја кожа доживеале нешто незамисливо, а целиот случај го шокирал светот. Тогаш Екатерина имаше 14, а Елена 17 години. Виктор Мохов, жител на регионот Рјазан, кого новинарите го нарекоа „манијак од Скорпија“, киднапирал и силувал две девојчиња речиси четири години. Се се случило на само 150 километри од Москва, а крајот на приказната е незамислив.

Што се случи таа кобна ноќ? Додека тинејџерките се враќале дома, зад нив застанал автомобил, а Виктор Моков (48), работник во локална фабрика за автомобили ги врзал. Тој тогаш бил со својата „девојка“ Јелена Бадукина (25) (што подоцна се покажало дека е невистинито), Екатерина и Елена мислеле дека се безбедни и парот сакал да им помогне. Тие се договориле да ги однесат дома. Меѓутоа, во автомобилот Виктор им дава вотка и голема количина на седативи. Зашеметени, ги однел во градот во кој живеел- Шкопин.

Девојките се разбудиле во подрум на околу три метри под земјата и никој не можел да ги слушне нивните крици. Тој поминал години конструирајќи ужасни сцени на злосторства. Моков потрошил три години градејќи ја ќелијата. Сè во собата, долго и широко околу 3 метри, е рачно изработено. Над подрумот имало соба во која се влегува преку скриена врата. Самиот Молков едвај се вовлекувал низ овој отвор.

Од тој момент почнаа четири години маки за Екатерина и Елена. Тие подоцна сведочеа дека Моков ги камшикувал со гумено црево и ги силувал секој ден. Понекогаш, кога ќе се спротивстават, не им давал храна и им ја исклучувал струјата за време на суровите руски зими. Покрај тоа, овозможувал воздухот да не влезе во подрумот за да го ограничи кислородот. Додека ги силувал, ги носел во посебна просторија во подрумот покриена со исечоци од порнографски списанија и ги тепал. 

– Имаме два кревети на спрат и спиеме заедно. Прво лежевме цел ден, плачевме и се гушкавме. Шест месеци подоцна, почнавме да местиме кревети, да чистиме и да правиме сѐ што изгледаше како нормален живот за да не размислуваме низ што поминуваме. - изјави Катја. 

Лена, сепак, ја храбрела дека тие се молат секој ден и не губат надеж во спасението. 

– Умираме од страв, но надеж има. Сакавме да веруваме дека еден ден ќе не пушти, иако самиот многупати ни велеше: „Зошто да ве пуштам, многу полесно ќе ве убијам“.

„И покрај тоа, никогаш не ја изгубивме надежта, секогаш бевме подготвени и ако имаше можност да побараме помош, носевме лист со нашата порака и информации“, вели Лина, која беше затворена со Катја, која беше негова сексуална робинка. Таа додаде дека е многу бесчувствителна личност и дека никогаш не можат да се навикнат на неговата смрдеа. - Тој е суров, злобен, лукав, предавник и кукавица.

Лена рече дека секогаш смрди и никогаш не можевме да се навикнеме на тоа. За да останат смирени и да не паднат во очај, девојчињата се оддалечиле од ужасите што ги доживеале со вежбање, читање и пишување поезија. На 1 мај 2001 година Моков им подарил црно-бел телевизор. 

Телевизорот целосно го менува нивниот претходен живот во подрумот. Приказната за Сабине Дарден која ја виделе на телевизија им дала надеж бидејќи се работи за жена која успеала да му побегне на насилникот во Белгија.

Како што одминуваше времето, Моков почна да омекнува кон нив. Им купил и видеорекордер. Речиси четири години подоцна, тој дури ги принудуваше да излезат од подрумот да вежбаат по еден час секоја вечер. Но, тој сето тоа го правел со одредена цел. Кога една студентка се вселува во соседството и сакал да ја фати, Катја и Лена имале задача да ја заведат. На овој начин студентката успеала да дојде до видео снимка со нивните информации, која морала да ја предаде на полицијата.

Нивниот план конечно успеа! На 26 април 2004 година полицијата тропнала на вратата од подрумот и ги спасила девојчињата. Точно 1326 дена подоцна повторно се видени. Лена можеше да оди само неколку чекори. Мирисаше на мувла, а кожата и беше зелена. Кога била ослободена, била бремена во осмиот месец со третото дете на Молков, кое било мртво родено. Не знаела што се случило со другите две деца кои претходно ги родила.

– Додека бев бремена со тие бебиња, не ги мислев како деца, туку како туѓи предмети кои ми се туркаат во телото. Не чувствувам ништо кон нив – рече таа. Но, по излегувањето од затвор почувствувала мајчински инстинкт и побарала од полицијата да и ги најдат децата. Никогаш повеќе не ги видела бидејќи не биле пронајдени, а како што рекла била растргната помеѓу тоа да сака да ги види и да ги заборави.

Знам дека ќе ми се гади од деца родени на таков ужасен начин. Од друга страна ги родив – искрена е Лена. Моков изнесе во своја одбрана шокантното тврдење дека „сакал да го зголеми наталитетот во Русија, поради што сакал многу деца“. Тој е осуден на 17 години присилна работа во најтешка индустрија и 2 години затвор. Каде е сега криминалецот? Тој беше ослободен на 3 март 2021 година. Мохов ќе остане под управен надзор во следните шест години. Тоа значи дека не смее да го напушти својот дом навечер (од 22 до 06 часот).

Извор: Тражиш посао

Фото: принтскрин- јутиб